Hz. Ali’nin Yazdığı Kur’an-ı Kerim Nerede?
Kayseri’nin soğuk akşamlarından birinde, kafenin köşesindeki küçük masama oturmuş, bir kahve içiyorum. Dışarıda kar, yavaşça düşerken, sanki içimde de bir şeyler düşüyor. Bu yazıyı yazmaya başlamamın arkasında çok tuhaf bir his var. Hani insan bazen bir şeyin peşinden gitmeye başlar ama nereye gittiğini bilmez ya… İşte o anı yaşıyorum.
Yazının başlığını görünce belki şaşırdınız: Hz. Ali’nin yazdığı Kur’an-ı Kerim nerede? Ama bir an durun, bu soruya gerçekten bir cevap arıyordum. Yani, belki de yüreğimde bu soruyu yıllardır taşıyordum. Ve şimdi, bir kafe köşesinde kahvemi yudumlarken, kendi içimde bir yolculuğa çıkmışım gibi hissediyorum. Bu yazı, size de biraz o yolculuğu anlatacak, çünkü bana ait olan bu soru, belki de sizin de duygusal bir bağ kurabileceğiniz bir arayışa dönüşebilir.
Bir Akşam, Bir Kitap ve Bir Soru
Geçen hafta bir arkadaşım, eski kitaplar arasında gezinirken, çok eski bir el yazması Kur’an-ı Kerim’in fotoğrafını göstermişti. Kitabın sayfaları sararmış, yazıların üzeri neredeyse silinmeye yüz tutmuştu. Ama bir şey vardı… Bunu düşündükçe hala kalbimde bir boşluk var. O fotoğraf, bana Hz. Ali’nin yazdığı Kur’an-ı Kerim’i düşündürmüştü. Çünkü duyduğumda şaşırmıştım; ilk kez duymuştum. “Hz. Ali, Kur’an’ı yazdı mı?” sorusu, o an içimi bir gıdıklama gibi sarstı.
Gerçekten, Hz. Ali’nin yazdığı Kur’an-ı Kerim nerede? Eğer bir zamanlar gerçekten böyle bir şey var olmuşsa, o yazının sırrı neydi? Hangi ellerin yazdığı o satırlarda ne tür duygular vardı? O el yazmaları, bizlere ne anlatıyordu?
İçimdeki Sorunun Büyümesi
Bir hafta boyunca bu soruyu kafamda döndürdüm. Bütün o kitaplardan, makalelerden okuduğum şeyler zihnimde sürekli dönüp duruyordu. Hz. Ali’nin yazdığı Kur’an-ı Kerim’in bir arada, bir yerlerde muhafaza edildiğini öğrenmiştim. Ama, bir yerde de o yazının kaybolduğuna dair rivayetler okudum. Ya kaybolmuşsa? Ya o yazı, zaman içinde yok olmuşsa? O düşünce, içimde bir boşluk yarattı.
Bir sabah, sabah namazının ardından camideydim. Cami çıkışında, bir dedenin elinde eski bir Kur’an-ı Kerim vardı. Sayfalarına nazikçe dokunarak dua ediyordu. O anda, gözlerimle gördüğüm şeyin bana anlatmak istediği bir şey olduğunu hissettim. Hangi kitap olursa olsun, hangi el yazması olursa olsun, bu topraklarda zamanla kaybolan şeylerin bir yeri vardır. Ya da kaybolan her şeyin bir hatırası vardır, derim. Belki de o kaybolan hatıra, bizim içimizde bir yerlerde yaşamaya devam ediyordur.
Bir Kaybolan Hazineye Dönüşen Arayış
Bir sonraki gün, kitapçıda eski bir araştırma kitabı buldum. Sayfalarında, Hz. Ali’nin Kur’an-ı Kerim’i yazdığına dair ilk yazılı kaynaklardan bir kısmı vardı. Duygularım iyice karışmaya başladı. Heyecan, umut, biraz da hayal kırıklığı… Çünkü bir yandan o yazının tarihsel gerçekliği konusunda kesin bir şey söylemek çok zor. Ama diğer taraftan, bu kadar derin ve anlamlı bir bağlantı vardı ki, bu duyguyu sadece okumakla geçiştirmek mümkün değildi. Hz. Ali’nin o satırlarda hissettikleri, her bir harf, her bir kelime… Eğer o yazı şu an karşımda olsaydı, ne hissederdim?
Ve işte o an, içimde bir karar verdim: “Bir gün, bir şekilde bu sorunun cevabını bulmalıyım.” Hz. Ali’nin yazdığı o satırlar, bir hazine gibi kaybolmuşsa, o zaman bu hazineyi bulma yolculuğuna çıkmalıydım.
Hikayenin Bitmeyen Yolculuğu
Bunu yazarken, size de içimde hissettiğim şeyi aktarmak istiyorum. Bir yolculuğa çıkmak, kaybolmuş bir şeyin peşinden gitmek, bazen içsel bir şeylere dokunmayı gerektiriyor. O kaybolan yazı belki de bir arayışın tam ortasında bize hatırlatılacak bir şeydir. Belki de onun peşinden gitmek, sadece bir tarihi keşfe çıkmak değildir. Belki de, kaybolan her şeyin içinde bir umut, bir inanç barındırıyordur.
Bir gece, yine gece yarısı, uykusuzlukla baş başa kaldım. Yastığımı kucaklayarak düşünüyordum. Hz. Ali’nin yazdığı Kur’an-ı Kerim nerede? O yazı, şimdi hangi köşe bucakta bekliyor? Bir zamanlar, insanlar o sayfalara bakarken ne hissediyordu? O kadar derin bir soru ki, zamanla sadece bir soru olmaktan çıkıp, insanın iç dünyasına doğru derinleşiyor. Ve belki de bu soruyu sordukça, hem kendi içindeki hem de dışındaki kaybolan şeyleri bulmaya başlıyorsun.
Bunun bir anlamı vardı. O kaybolan satırlarda belki de hayatın gerçeği yatıyordu. Çünkü kaybolan her şeyin, bir şekilde bulunmaya mahkûm olduğunu düşünüyorum.
Sonuç: Kaybolan Her Şeyin Bir Hatırası Vardır
Sonunda, Hz. Ali’nin yazdığı Kur’an-ı Kerim’in nerede olduğuna dair kesin bir şey söyleyemem. Ama bu yolculuğumda, kaybolan şeylerin bir anlamı olduğunu ve her kaybolan hatıranın bir yerlerde saklandığını öğrendim. O kaybolan satırlar, belki de bizim içimizde bir yerde yaşıyor. Ve bu satırların peşinden gitmek, geçmişin ve geleceğin bir araya geldiği bir keşfe çıkmak gibi bir şey.
Kaybolan her şeyin bir hatırası vardır. Bunu yazarken, bir kaybolan hatıra olarak bana kalan duygularımda, umudumu kaybetmedim. Belki bir gün o yazı bulunur, belki de kaybolmaya devam eder. Ama en önemlisi, kaybolan şeylerin peşinden gitmek, insanın içindeki soruları, hayal kırıklıklarını, umutları ve duyguları keşfetmesi demektir. O kaybolan satırlarda bir zamanlar var olmuş bir gerçeklik, her birimizin içinde bir arayış olarak var olabilir.