Its Nasıl Yazılır? Bir Dilin Peşinden Gitmek
Kayseri’nin dar sokaklarında, her köşe başında farklı bir geçmişin izlerini bulduğumda, insan bir şekilde kelimelere takılıyor. Dil, geçmişin, kimliğin, bir toplumun şekillenişini ortaya koyarken, bazen bir cümledeki tek bir kelime, tüm bir evreni kapsayabiliyor. İşte “its” kelimesi de böyle bir kelimeydi. Bir gün, dilin bu tuhaf yönüyle boğuşurken, “Its nasıl yazılır?” sorusu zihnimi meşgul etmeye başladı.
Dilin Gizemi
Yazı yazarken hep bir şeyler eksikmiş gibi hissediyorum. Bazen kendimi kelimelerle anlatamam gibi geliyor, bir şeyleri ifade etmek istiyorum ama nasıl başlayacağımı, hangi kelimeleri kullanacağımı bir türlü bulamıyorum. Kayseri’nin o meşhur karasal havası, beni her zaman biraz melankolik yapar. Bir yandan sokakları gezerken, kafamda dünya dönerken, bir yandan da dilin ince oyunlarını düşünüyorum.
Bir sabah, yeni bir yazı yazmaya karar verdim. Günlük tutarken, aslında pek çok düşüncemi yazıya döküyorum, ama iş yazılı dil kurallarına gelince bazen işler karışabiliyor. O gün de öyle oldu. İşte bir cümle kurdum: “Its raining heavily outside.” Yani, dışarıda çok yağmur yağıyor. Ama bir şey eksikti. Tam da o an, “its” kelimesinin yazılışı kafamı karıştırdı. Bu kelimenin doğru yazımı ve anlamı üzerine düşünmeye başladım.
O an ne hissettim? Biraz hayal kırıklığı ve biraz da karışıklık. Çünkü çok basit gibi görünüyordu, ama işte dil, bazen en basit şeyleri bile karmaşık hale getirebiliyor. İyi bir yazı yazmak istiyorsam, bu küçük detayların üstesinden gelmem gerektiğini biliyordum.
Its Mi, It’s Mi?
İlk başta “its” ve “it’s” arasındaki farkı tam anlamadığımı fark ettim. Kafamda dönüp duruyordu. “Its” sahiplik bildirirken, “it’s” ise “it is” ya da “it has” kısaltmasıydı. Kayseri’nin sessizliğinde bu ayrım biraz fazla dikkatimi çekmişti. “Its” doğruydu, ama kafamda hep “it’s” geliyordu.
Bir yandan hayal kırıklığım artıyordu çünkü doğru yazmak, doğru anlamı taşımak istiyordum. Ama bir yandan da dilin bu ince ayrıntısının, beni yavaşça bir şeyler öğrenmeye yönlendirdiğini fark ettim. Gerçekten de dil, bir yolculuk gibiydi; sabır gerektiren, zamanla şekillenen bir yolculuk.
Kayseri’deki eski taş binalarının arasında yürürken, şehri düşündüm. Burada yaşayanlar bir zamanlar bir şeyler yazmış, ama dilin incelikleri yüzünden, o yazılar zamanla kaybolmuştu. Benim için de yazmak, aynı şekilde bir keşifti. Kelimelerin peşinden gitmek, bazen doğru sözcüğü bulmak o kadar zorlaşıyor ki. Ama bu, beni durduramıyordu.
Bir anda düşündüm ki; belki de “its” doğru yazımıydı ama dilin içindeki diğer yanlışlarımı görmek gerekiyordu. Ve bu farkındalıkla yazmaya devam ettim.
Bir Günlük Gibi
O gün yazdıklarımın arasında, “its” kelimesinin nasıl yazılacağını öğrendim. Ama bu öğrenme süreci çok daha derin bir şeyler hissettirdi. Dilin doğru kullanımı, bazen insanın iç dünyasını anlatması kadar önemli oluyor. Çünkü bir kelimeyi yanlış yazmak, bir duyguyu yanlış aktarmak gibi olabiliyor. İşte o an fark ettim ki, dil sadece iletişim aracı değil; bir anlam da taşıyor, bir kimlik oluşturuyor.
Bir yazı yazarken “its” yazarken fark ettiğim duygular, aslında kendi içimdeki belirsizlikleri, kararsızlıkları simgeliyordu. Bu belirsizlikler bazen beni korkutuyor, bazen de çok fazla düşünmeme yol açıyordu. “Its” mi, “it’s” mi? Belki de bu yazma sürecinde, hayatımda verdiğim bazı kararlara da benzer bir şekilde takılıp kaldığımı fark ettim. Her şey bir soru işareti gibiydi ve ben de sürekli doğruyu arıyordum.
Yazarken yaşadığım hayal kırıklığı, aslında tüm o karmaşık düşüncelerin, anlamları yerine oturtma çabamın bir yansımasıydı. Kayseri’nin arka sokaklarında, gözlerimi kapatıp düşünürken, sanki o dilin o ince ayrıntısı, hayatımın bir parçası olmuştu.
Yeni Bir Başlangıç
Bir anda, içimde bir umut doğdu. Belki de dilin inceliklerini öğrenmek, hayatın da inceliklerini öğrenmekti. Kayseri’deki eski taşlardan ilham alarak, dilin anlamını çözerken aslında hayatın anlamını da biraz daha kavradım. Bazen yanlış yazmak, insanın doğruyu bulma yolundaki ilk adımı olabilir.
Birçok kez, doğru kelimeyi bulamadığımda ya da ne söyleyeceğimi bilemediğimde, kaybolmuş hissediyorum. Ama yazı yazarken, her şey bir şekilde açığa çıkıyor. “Its nasıl yazılır?” sorusuyla başladım, ama sonunda dilin kendisini ve kendi iç yolculuğumu keşfettim. Belki de yazmak, doğru kelimeleri bulmak, hayattaki kararsızlıkları bir nebze olsun çözmekti.
O gün, o küçük dil hatası beni çok ama çok fazlasıyla etkiledi. Hayal kırıklığı, sonra farkındalık, sonra umut. Her şey birbirine girdi ve sonunda, yazmak, öğrenmek, büyümek ve her şeyin doğru olacağına inanmakla sonuçlandı. Kayseri’deki o taş sokaklardan ilham alarak, yazmaya devam ettim. Belki de hayat, gerçekten de doğru yazımla ilgiliydi; doğruyu bulana kadar, bazen yanlış yaparak…